|
|
||
|
|
تی جانه ره بیمیرم شالوده ای از مهر، آغشته به اصالت به همراه ضربان نبض امنیت نهایت دوست داشتن خلوص عشق بعلاوه محبت با عطر خونه های اصیل شمال شمعدونی های دور باغچه ذوق تو چشما یه لیوان شربت البالوی خنک سر ظهر خرداد ماهی وقتی کولر ماشین خاموش بوده و گرد چنارا و برگ های افتاب خورده انجیر تو دماغت وول میزنه..... تی جاته ره بمیرم خوده امید به زندگیه خوده ززندگی همونیکه از ته دل در میاد و ته دل اونور میشینه و میشه جون اضافه..... مامان مریم دقیقا همین بود همینقدر زندگی... و عزیز جون من چقدرررر دوسش داشتم مامانشو..... #رِشت
+
چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۱ در ساعت 9:46 lida
|
|
|